LUCİEN CUÉNOT (biyolog)

FRANSIZ  biyoloji uzmanı, 1866 yılında Paris'de doğdu. Çok küçük yaşta koleksiyonlar yapmaya başladı. Paleontolojiye karşı ilgi duydu. Sorbonne'da (1883), Lacaze-Duthiers'nin derslerine devam ettikten sonra zoolojiye yöneldi. 

1887'de tabiî bilimlerden doktora verdi. 1890-1937  yılları arasında Nancy Fen fakültesinde zooloji profesörlüğü yaptı. Farklı konular üzerinde durdu. Zooloji, anatomi, fizyoloji ile ilgili araştırmalar yaptı. İrsîyet üzerinde çalıştı.  Mendel kanunlarının, hayvanlara da uygulanabileceğini gösteren ilk biyoloji uzmanlarından biridir.

"Letal" genlerin (öldürücü genler) varlığını ispatladı (1905). Evrim mekanizmasıyla ilgilendi. "Öndeğişim" ile ilgili bir nazariye ileri sürdü. Lucien Cuénot 1951' de Nancy'de vefat etti.

Eserleri  :  "Hayvan Türlerinin Doğuşu (1911, 1921, 1932)",  "Adaptasyon (1925)",  "Tür (1936)",  "Biyolojide Türetim ve Ereklik (1941, 1947)",  "Biyolojik Evrim (A. Tétry ile - 1951)".   Ayrıca;  E. de Martonne'un  "Fizikî Coğrafya Elkitabı" adlı eseriyle  P. P. Grassé'nin "Zooloji Elkitabı"adlı eserine katkıda bulundu. 

HİPERTELİ EVRİME TERS Mİ?

Babirusa

CANLILARDA bazı organların faydalı sınırı aşarak faydasız, hattâ zararlı bir seviyeye kadar aşırı gelişme göstermesine "hiperteli" deniliyor.

Meselâ; mamutların içeri doğru kıvrık savunma dişleri, bazı geyiklerin, lüzumundan fazla büyük boynuzları, stegosaurus'ların ağır zırhları, erkek geyikböceğinin büyük mandibülleri, babirusa'larda başın üstüne doğru boynuz gibi kıvrılan üst çene köpekdişleri, tipula cinsi böceklerin çok uzun bacakları vb.

Bütün hiperteli vakalarında, basit organlardan başlayan gelişme, söz konusu organ en elverişli biçimi aldıktan sonra duracak yerde sürekli olarak ilerler, sıkıntı verecek, hattâ yaşamayı çok zorlaştıracak bir neticeye ulaşır.

Bu olaylar, evrimin; "yaşanan ortama, neslini sürdürmek için en uygun şekilde ayak uydurma" şeklindeki genel tarifine aykırı düşmektedir.