TRABZONLU ÂRİFÎ (şâir)

DİVAN  şâiri ve mutasavvıf, (doğum yılı ?). Bursa'da "müderrislik", İzmir ve Kahire'de "kadılık" yaptı. 

"Bayramî" tarikatına girdi. Bilgili ve şiirlerinde ilminin izleri görülen bir şâirdi. Bu yüzden kendisine; "Ârifî", "Maruf Çelebi" gibi unvanlar verilmişti.

Pâdişah 3. Murad adına "Reşehat Tercümesi"ni yazdı. Bir de "Kaside-i Bürde Şerhi" vardır. 

Trabzonlu Ârifî, 1583 yılında Kahire'de vefat etti.

ABDURRAHMAN CÂMÎ (mutasavvıf)

MUTASAVVIF  yazar, 1412 yılında Horasan'ın Cam kasabasında doğdu. Isfahanlı Mevlâna Muhammed'in oğludur. Herat'ta tahsilini tamamladı, sonra Şeyh Bahaeddin Nakşibend'in halifelerinden Sâd-ül Hak Kaşgârî'ye intisap etti.

Fatih Sultan Mehmed'in daveti üzerine Konya'ya kadar geldi, fakat Fatih'in vefatı (1481) sebebiyle görüşme imkânı bulamadı. 

Abdurrahman Câmî, 1493' de Herat'ta (Afganistan) vefat etti.

Pek çok eseri vardır; en meşhur ve en önemlisi olarak "Nefehât-ül Üns" (sevilen insanların kokusu) adlı kitabı kabul edilir. Sofîlerin ve özellikle nakşibendî şeyhlerinin hayat ve fikirlerini toplu olarak anlatan bu kitap, Ali Şîr Nevâî tarafından değiştirilmiş ve genişletilmiş, Bursalı Lâmiî Çelebi tarafından Türkçeye çevrilmiştir. Bu kitap Nakşibendîliğin ana kitabı sayılır.