CHARLES DE COULOMB (fizikçi)

FRANSIZ  fizikçi, 1736 yılında Angoulême'de doğdu. Öğrenimini Mézières istihkâm okulunda tamamladıktan sonra, istihkâm mühendisi olarak orduya girdi. Kendi isteğiyle Martinique adasına giderek Bourbon kalesinin yapımını yönetti.

1772' de Fransa'ya dönünce, ordudan ayrılarak kendini ilmî araştırmalara verdi. İlk eserini 1777' de verdi :  "Mıknatıslı İğne Yapımında En İyi Usûl Üstüne Araştırmalar".  Fen akademisinden ödül kazanan ve ilerideki araştırmalarına ışık tutan bu eserinde ayrıca; mıknatıslığı giderici bir alanın varlığını açıkladı. 

Daha sonra "sürtünme" olayı ile ilgilenerek :  "Basit Makineler Teorisi (1779)" adlı eseri yayınladı. Sonraki çalışmalarını "burulma" konusunda yaptı (1784).  Magnetizma ve elektrostatiğin teorik ve deneysel esaslarını açıklayan 7  inceleme yazısı hazırladı.

ANDRÉ BLONDEL (fizikçi)

FRANSIZ  fizikçi, 1863 yılında Chaumont'da doğdu. "Fotometri"de yenilikler yaptı. Özellikle birimlerin seçimi ve temel büyüklüklerinin sınıflamasını gerçekleştirdi. 

Fener ve genel ışıklandırma için elektrikli ışık kaynaklarını inceledi. 1893' de hareketli sistemli "osilograf"ı buldu. Fakat başlıca çalışmaları, genel elektrikle ilgilidir. 

Alternatörlerin bağlantısı, senkron ve asenkron motorlar, hat boyunca elektrik yayılmasındaki bozuklukları inceledi. Radyoelektrikte "radyogonyometri" üzerinde çalışmalar yaptı. İlk radyofarları buldu. André Blondel, 1938' de Paris'de vefat etti. İsmi, Donzère-Mondragon'da kurulan hidroelektrik santrale verildi. 

ARİSTİDE BERGÈS (mühendis)

FRANSIZ  mühendis, 1833 yılında Ariège, Lorp'da doğdu. 1869' da Lancey'de açtığı kâğıt fabrikası için, Dauphin dağlarında, yüksekten akan sulardan mekanik enerji elde etmeyi ve bu gücü elektrik enerjisine çevirmeyi düşündü. 

Çeşitli yüksekliklerden akan sulardan  500' den 4000  beygir gücüne (HP) kadar enerji elde etmeyi başardı. 

Kendisine, "ak kömürü bulan adam" denildi. Aristide Bergès, 1904' de İsère, Lancey'de öldü. 

ANDRÉ MARİE AMPÈRE (fizikçi)

FRANSIZ  fizik ve matematikçi, 1775 yılında Lyon'da doğdu. İhtilâl sırasında Lyon sulh yargıcı olan ve 1793' de giyotinle idam edilen eski bir tacirin oğlu. Kendi kendine; edebiyat, felsefe, tabiî ilimler ve matematiği büyük bir istek ve merakla öğrenmeye çalıştı. 

Genç yaştan başlayarak, matematiğe karşı fevkalâde bir eğilim gösterdi. 13 yaşında, tıpkı Pascal gibi "koni kesitleri" üzerine bir kitap yazdı. Heyecan ve tutkuyla kendini; botanik, şiir ve müziğe verdi. 

Lyon'da bir müddet özel öğretmenlik yaptıktan sonra, 1801' de Bourg'a "fizik öğretmeni" tayin edildi. Bir yıl sonra orada, "Oyunun Matematik Teorisi Üzerine İncelemeler" adlı ihtimâller hesabı uygulamasını yazdı. Bu da ona, Lyon kolejinde bir kürsü, daha sonra 1805' de Ecole Polytechnique'de, matematik analizciliği görevini sağladı. 

Paris'de ikâmet etmeye başladı. Önce profesör, 1808' de üniversite genel müfettişi oldu. 1809' da Ecole Polytechnique'de bir "mekanik kürsüsü" elde etti. 1814' de Collège France'da "fizik" okuttu. Edebiyat fakültesinde felsefe dersi bile verdi.

SOĞUK KABLODA AKIM ARTAR

Sıvı azotla soğutulan
metalde iletkenlik deneyi

METAL (-270) derecede süper iletken hale gelince, materyalin serbest elektronları çifter çifter hareket ediyor ve farklı fiziksel özellikler kazanıyor.

(-270) derecede soğuk yüksek iletken madde, manyetik akıyı dışarı iter. Normalde manyetik akı, maddenin içinden geçer.

Metal (-270) dereceye kadar soğutulduğunda, metalin direnci aniden ortadan kalkar. Bazı yeni oluşum alaşımlarda, meselâ;

SANTRALDEN EVE ELEKTRİK

Yüksek gerilim havai iletim hatları

ELEKTRİK alternatif akım (dalgalı akım) halinde üretilir ve dağıtılır. Elektriği uzak mesafelere iletirken, iletken telleri fazla kalınlaştırmamak ve hattaki ısı kaybını önlemek için çok yüksek gerilimler kullanılır. Amaç; aynı gücü taşımak için daha az akım kullanmaktır. Fazla akım hattın ısınmasına sebep olur. Isınma da iletim enerjisinin ciddi bir kısmının ısı şeklinde havaya karışarak ziyan olması demektir. Hatlar ısınmasın diye iletim tellerini daha kalın yapmak, hatları ağırlaştırdığı gibi ekonomik de olmaz.

P = U x I    şeklinde ifade edilen elektrik güç formülünde;

220 VOLT ELEKTRİK TEHLİKELİDİR

Alçak frekanslı ve yüksek voltajlı elektrik cereyanı daima öldürücüdür. Elektrik çarpması kazalarına ekseriyetle bu mesleklerle uğraşan kimselerde, yaramaz çocuklarda ve havai hat kopması hallerinde rastlanır. 220 voltluk şehir cereyanı tehlikelidir. Basılan yerin taş olması veya ıslak olması tehlikeyi daha da artırır. Lâstik ayakkabı, tahta kısmen daha az tehlikelidir.

Elektrik çarpması esnasında tel ile vücut arasında kısa bir şerare meydana gelerek dokunulan cilt kısımlarında yanıklara sebep olur. Esas tehlikeli olan vücuttan elektrik akımının geçmesidir. Bu akım, kalp ve solunum merkezlerine tesir ederek, kalbin ve solunumun durmasına sebep olur. Olay bir nevi boğulma veya donma gibidir.

Elektriğe maruz kalan bir insana ilk yapılacak hareket, elektriğin kesilmesidir. Daha sonra hasta düz bir yere yatırılarak boğulmadaki gibi, suni teneffüs ve kalp masajları yapılır. Ayrıca kalp ve solunum merkezlerini uyarıcı iğne tatbik edilir.