DERİDE COUPEROSE LEZYONLARI

YETİŞKİN kadınlarda yanak, burun ve alında görülen bir deri hastalığı. Başlangıçta ortaya çıkan kırmızı renkli lekeler zamanla büyür, renkleri koyulaşır ve sonunda da bölgede gittikçe belirgin bir şekilde ufak damarlardan oluşan bir ağ görüntüsü ortaya çıkar. Bu lezyonlara ek olarak ufak kızarık yumrular ortaya çıkar ve bunların zamanla kaybolmasıyla, yerlerinde yeni yumru ve püstüller görülür.

Bu vaka, burun derisinde ortaya çıktığında, burada bulunan yumuşak dokularda kronik bir emilim süreciyle beraber deri üstünde yoğun bir kızarıklığa ek olarak kalınlık artışı ve düzensizlik ortaya çıkar. Burun böylece büyümüş, şekli bozulmuş ve kırmızı-mor renge bürünmüş hal alır.

Couperose lezyonları özellikle aşırı yemek, alkol alma veya soğukta kalma gibi durumlarda daha da belirginleşirler. Vakanın temelinde ise; hormonal bozukluklar, sindirim rahatsızlıkları, aşırı alkol alımı ve otonom sinir sisteminin dengesizliğine bağlı olarak küçük kan damarlarının hareketlerinin düzenlenmesinde ortaya çıkan bozukluklar yatar.

MİLYA (deri kisti)

MİLYA, 1 - 2 milimetre çapında, beyaz-sarı renkte, küçük bir yumru şeklinde ve üstderinin hemen altında oluşan deri lezyonudur. İçinde keratin katmanları bulunan bir epidermik kisttir. Lezyonlar genellikle çok sayıdadır ve özellikle de yüzde gelişirler.

Yaralanmalar, deri sıyrıkları veya derinin çeşitli hastalıkları sonrası oluşabilecekleri gibi, kendiliğinden, sebepsiz olarak da ortaya çıkabilir.

SİĞİL (kabartılı deri lezyonu)

SİĞİL, deri yüzeyinde ortaya çıkan, sınırları belirgin küçük lezyondur. Ekseriyetle el ve parmak üstlerinde çıkar. Bir tane olarak çıkıp, zamanla çoğalabilirler. Sebebi, üstderi hücrelerinin bir mikrop nedeniyle aşırı çoğalmasıdır. Ağrı, sızı, acı gibi rahatsız edici yanı yoktur. Günlük hayatta yanlışlıkla sert bir cisme takılıp kanayabilirler. Yaralanan bölgeye mutlaka tentürdiyot sürülmelidir.

En sık rastlanan biçimi yuvarlak ve kabartılı, yüzeyi kuru ve pütürlüdür. Bunun dışında yassı ve iplik şekilli siğiller de vardır. Siğil bulaşıcıdır. Ellerin görünümünü bozduğu için kişiye rahatsızlık verir. Tedavisi için kimyasal, yakmalı, cerrahi yöntemler kullanılabilir.

Siğiller bazen, hiçbir şey yapmadan da kendiliğinden geçebilirler. Geçmesi şöyle olur; kabarık siğilin en üst katmanı dökülmeye başlar, daha sonra sıra, alt katmanlara gelir, onlar da dökülülerek kabartı, deri seviyesine iner, son kalan iz de zamanla kaybolur. Halk arasında, siğillerin kaybolmasında ruhi etkenlerin ( iyi beklentilerin) de etkisinin olduğu söylenmiştir.