ULRİCH VON ENSİNGEN (mimar)

İSVİÇRE  asıllı mimar ailenin en önemli temsilcisi, 1350 yılına doğru doğdu (doğum yeri belirsiz). 1392' den itibaren Ulm katedralinin inşa çalışmalarını yürüttü. Milano katedralinde çalıştı. 1399' dan itibaren sekizgen avlusunu ve batı cephesini inşa ettiği Strasbourg katedralinde çalıştı. Oğlu (Mattheus) ve torunları da (Moritz ve Vincenz) mimar olan Ulrich von Ensingen, 1419' da Strasbourg'da öldü.

Ulrich von Ensingen  -  Strasbourg katedrali cephe detayı

MAURİCE DE VLAMİNCK (ressam)

FRANSIZ   ressam, 1876 yılında Paris'te doğdu. Anne ve babasından müzik dersi aldı. Paris'te birçok çigan orkestrasında başkemancı oldu. 1896' ya kadar bisiklet yarışlarına katılmakla beraber Louvre'da ve Laffitte galerilerinde resme merak sardı. Resim alanında kendini yetiştirdi. 

İlk tuvallerinde katıksız renklerle çalıştı. Chatou'da, daha çok pazar günlerini resim yapmakla geçirdi. André Derain ile karşılaşmasından "fovizm" doğacaktı. Paris'te, Matisse ve dostları önceden aynı resim anlayışına yönelmişlerdi. Vlaminck, onlarla temas kurdu. 

Bağımsız Sanatçılar Salonu'nda resimlerini sergiledi (1906) ve Ambroise Vollard'ın ilgisini çekti. Bir süre Bougival ve Auvers-sur-Oise'da kaldıktan sonra, Rueil-la-Gadelière'e yerleşti (1920). Orada, tabiattan ilham alarak "trajik ve duygusal şiirler" adını verdiği resimler yaptı. Peyzajların yanı sıra birçok natürmort, çiçek resimleri, birkaç portre ve figür de çizdi.

Önce Van Gogh ve Cezanne'ın tesirinde kaldı. Sonra bu etkiden kurtularak dolaysız kişisel bir üslûba yöneldi. Peyzajlarında genellikle Paris yakınlarını resimledi. Güzel "fov"ları Londra'dadır. 

Vlaminck, gençliğinde anarşist çevrelere girip çıktı; roman, hatıra, polemikler ve yergi yazılarında bu hayatını anlattı. İlk defa "zenci sanatı" ve Douanier Rousseau'nun sanatındaki güzelliklere dikkat çekti. Maurice de Vlaminck, 1958' de Rueil-la-Gadelière'de öldü.

Maurice de Vlaminck  -  Chatou Köprüsü  (1907)

VİTRAY (renkli cam süsleme)

VİTRAY,  birbirine bağlı kurşun bölmelere yerleştirilmiş renkli cam parçalarından meydana gelen saydam pencere süslemesidir. Vitray yapımında ilk işlem örneğin hazırlanması; yani konunun gerçek büyüklükte çizilmesi ve boyanmasıdır. 

Bu örnek cam ustasının modelidir. Usta bunun bir kopyasını çıkarır ve bir kartona geçirir. Karton saydam bir çerçeveye konur ve ne kadar renk varsa o kadar parçaya kesilir. Bunlara "kalibreler" veya "mastarlar" denilir. 

Bu mastarlarla camcı, örnekteki renklere uygun renkte camlardan düzgün parçalar keser ve bu parçaları oluklu kurşun çubuklarla çerçeveler. 

Kesilmiş camlar iki tür olur; kendinden renkli, yani bütün kalınlığınca renkli cam ve bazen bir yanı bazen iki yanı sadece yüzeyden boyalı cam. Birinci tür bütün renkler için kullanılır, ikinci tür cam, özellikle kırmızılar içindir.

Camcı, mastarlara uygun şekilde kestiği bütün camları geçici olarak kurşun bir çerçeveye yerleştirir ve cam ressamı bu camların üzerine fırçayla örnekteki çizgileri aktarır. Cam ressamı işini bitirince, camlar kurşun çerçeveden çıkarılır ve boyanın cam işlemesi için fırınlanır. 

Fırından alınan camlar çerçevedeki yerlerine oturtulur ve kurşun çubuklar birbirlerine lehimlenir. Çift cam kullanıldığı zaman camlar hidroflorik asit buharına tutulur ve bütün ara tonlar elde edilir.

Vitrayın 1. yy.'dan beri kullanıldığı kazılardan bellidir. Cam yapımının çok eski olduğu Doğu Akdeniz'den gelir. Bu devirde, küçük ve kalın camlar; bronz, mermer, tahta çerçevelere konulurdu. Vitrayın gelişimi Bizans ile olmuştur. 

1820 yılında doğru, Avrupa resim sanatının "kübizm"e, sonra "soyut sanat"a yönelmesi, vitraya müsait bir ortam hazırladı. Vitray tekniği de "cam karo" sayesinde yenilendi. Kalın camlar betonarme çerçevelere yerleştirildi.

Özel yapı Vitrayı

Kocaeli Akça Camii vitrayları (14. yy.)

VİLLARD DE HONNECOURT (mimar)

FRANSIZ  mimar ve desinatör, 13. yy.'ın ilk yarısında yaşadı. Fransa'da çeşitli mimarî eserlerin inşasına katıldı. Meaux katedrali mihrabını inşa ettiği, Saint-Quentin manastır kilisesinin inşasını başlattığı sanılır. "Album" adıyla nitelenen 33 yapraklı eseriyle ünlüdür. Bu kitabı, bir Ortaçağ mimarının teknik ve sembolik uğraşını belgeleyen değerli bir taslaklar derlemesidir.

Villard de Honnecourt  -  Album'den detay

VİŞNU (güneş tanrısı)

Dört kollu Vişnu (Hindu sanatı)

RİGVEDA'da "güneş tanrısı"nın görünüşü olan Vişnu, tanrı "İndra"nın müttefikidir ve uzayı ele geçirmek için attığı "üç adımla" tanınır. Hristiyanlığın başlangıç günlerinde halk kitlelerinin sanskrit ve klâsik edebiyata girdiği zaman "Mahabharata" ile büyük önem kazandı. 

Bu koyu "brahmancılık"ta, Vişnu ve Siva mezhepleri, dindarları ikiye bölmüştü. Vişnu, çeşitli halk tanrıları veya yarı tanrılarının (Sakta'ların Bhagavat'ı, Vasudeva ve Krişna) bir kaynaşması olarak ortaya çıkar. 

Vişnu, belli aralarla, "Yasa"yı yeniden kurmak maksadıyla yeryüzünde görünür. Bunlar, Vişnu'nun cisimleşmiş biçimleri veya "avatara"larıdır. Başlıca sembolleri; kurs, mühre boncuğu, topuz ve lotüs. Bineği de "Garuda" adındaki bir kuştur. 

Ayakta, oturmuş veya ebedîlik yılanının üzerine yatmış olarak tasvir edilir. Bu durumdayken dünya meselelerini düşünür ve göbeğinden, evreni yaratacak olan "Brahma"yı doğuracak bir lotüs çıkar.

LOUİSE ELİSABETH VİGÉE-LEBRUN (ressam)

FRANSIZ  kadın ressam, 1755 yılında Paris'te doğdu. Bir ressamın kızıydı. 1776' da Lebrun ile evlendi. 1779' da Marie Antoinette'in portresini, daha sonra 20' den fazla resmini yaptı. Ayrıca kralın portresini yaptı. 1789' da yurt dışına kaçtı. 

Roma'da prenses "Adelaide", "Victoria", ressam "Robert" in, Londra'da "Miss Pitt"in (en güzel eserlerinden biridir) resimlerini yaptı. Napoli'de "Paisiello Beste Yaparken"i ve ünlü "Lady Hamilton"u çizdi. 

1802' de Fransa'ya döndü, daha sonra Londra'ya giderek "Galler Prensi" ile "Lord Byron"un portrelerini yaptı. Coppet'de, "Mme de Stäel"in portresini çizdi. 1813' de dul kaldı. "Hâtıralar" adlı (1835-37) ilgi çekici bir eser bırakan sanatçı, 1842' de Paris'te öldü.

Louise Elisabeth Vigée-Lebrun  -  Kızıyla kendi portresi

MARİA ELENA VİEİRA DA SİLVA (ressam)

PORTEKİZ  asıllı kadın ressam, 1908 yılında Lizbon'da doğdu. 1928' de Paris'e yerleşen sanatçı heykel ve resim eğitimi aldı. Eserlerinde, çizgiyi uzun süre lekeden üstün tuttu, fakat özellikle Brezilya'da geçen devreden sonra (1940-47) karmaşık (girift, kırık, sıkışık çizgiler) yapımlara yöneldi. 1961' de Sao Paolo ödülünü, 1966' da da Millî Sanat Büyük ödülünü kazanan Maria Elena Vieira da Silva, 1992' de Paris'te öldü.

Maria Elena Vieira da Silva  - Kütüphane (1966)

MİCHİEL VAN DER VOORT (heykeltraş)

FLAMAN  heykeltraş, 1667 yılında Anvers'de doğdu. Anvers ve Meschelen katedrallerinde barok kürsüler, mezarlar ve büstler yaptı. Roma'da oturduğu 14 senenin sanatı üzerindeki etkisini açıkça ortaya koyan eserleri, özellikle Brüksel müzesinde bulunur. Michiel van der Voort, 1737'de Anvers'de öldü.

Michiel van der Voort  -  Saint-Rombaut kürsüsü

ANDREA Dİ CİONE DEL VERROCCHİO (heykeltraş)

İTALYAN  kuyumcu, heykeltraş ve ressam, 1435 yılında Floransa'da doğdu. Tuğlacı olan babasının evinden çocukken ayrıldı ve kuyumcu Giuliano Verrocchi'nin yanına girdi. Şükran borcu için ustasının ismini aldı. Heykelcilikte Donatello'nun yönetiminde çalıştı. 1465' den itibaren Pallaiolo'larınkiyle sık sık rekabet eden Floransa atölyelerinden birini yönetti.

Lorenzo de Medici'nin himayesine girdi ve onun için birçok zırh takımı, büstler, heykelcikler yaptı. 1472' de San Lorenzo'da, Giovanni ve Pietro de Medici'in anıt mezarını yapmakla görevlendirildi. Bu eserinde sadece süs unsurlarına (kenger yaprağı, örgü şeklinde süslemeler, eski tarz yazı) dayanarak farklı bir ifade şekline ulaştı. 

1478-83 yılları arası, Orsammichele için, eserlerinin en orijinallerinden biri olan "İsa ve Aziz Tommaso"yu yaptı. Donatello'nun en ünlü motiflerinden bazılarını benimsedi. Verrocchio, resimde modelin daha pürüzsüz ve ışıklı bir etki yapmasını sağlayan teknik araştırmalar üzerinde durdu. 

"İsa'nın Vaftiz Oluşu"nda, Leonardo da Vinci'ye ait iki melek figürünün duygusallığı, diğer silüetlerin kuru ve sert dış çizgileriyle karşıtlık oluşturur. "Madonna, Aziz Donatus ve Vaftizci Yahya ile Birlikte"adlı eserini, Leonardo ve en iyi öğrencilerinden biri olan Lorenzo di Credi ile beraber yaptı. Andrea di Cione del Verrocchio, 1488' de Venedik'te öldü.

Andrea di Cione del Verrocchio - İsa ve Az.Tommaso

PAOLO CALİARİ VERONESE (ressam)

İTALYAN  ressam, 1528 yılında Verona'da doğdu. Veronalı Antonio Badile'nin öğrencisiydi. Bellini ve Mantegna geleneğine bağlı bir çevrede yetişti. Ayrıca Parma'da Correggio'nun, Mantova'da Giulio Romano'nun eserlerinden faydalandı.

Açık ve biraz donuk olan tarzıyla, ilk eserlerinden itibaren biçimleri gölgesiz bir ışık içinde belirtti; ("Pala Bevilacqua", "Kardinal Gonzago"). 1553' de Venedik'e yerleşti. Önce, Dukalık sarayında Ponchino'nun ustalarıyla çalıştı. "On'lar" salonunun tavanındaki "Yeteneklerini Venedik'e Serpen Juno" adlı eserinde, bu ustaların; kısaltmalara, sert karşıtlıklara dayanan üslûbunu, geniş ve ışıklı açık renkli mekân anlayışıyla bağdaştırdı. 

1555-56' da San Sebastiano kilisesi için: tavanında "Esther'in Hikâyesi"ni canlandıran madalyon biçimli resimler, yan duvarlarda ise; Aziz Sebastianus'un hayatıyla ilgili büyük yağlıboya tablolar bulunan bir kompozisyon yaptı. 1557' de San Marco kütüphanesinde çalıştı ve 7  ressamla beraber büyük salonun tavanını yaptı. 

1560' da Roma'ya yaptığı bir yolculukta Raffaello'nun eserlerini tanıdı ve "Pompei tarzı" süs resimlerini gördü. Daha sonraki eserlerinde bu resimlerden faydalandı. Barbaroa Maser villasına süs resimleri yaptı. Ünlü büyük "Cena'lar" dizisinde ise; sıra sütûnlar ve geniş revaklar altından geçen göz alıcı elbiseler giymiş bir topluluğu gösterdi: "Cana'nın Düğünü", "Levi'nin Evinde Yemek".

Bir ara, Venedik'te San Gimignana kilisesinin org yeri için yaptığı "Aziz Menna" ve "Vaftizci Yahya"da olduğu gibi Giorgione'ye yaklaşan Veronese 1570' den sonra, Bassano ve Tintoretto'nun karanlık dünyasına tepki sayılacak eserler ortaya koydu; ("Azize Helena'ya Görünen Hayâl", "Calvarium").

1575' de tekrar Dukalık sarayında çalışmak üzere çağrılan sanatçı, Collegio'nun salon dekorasyonunu ("Venüs Adalet ve Barış Arasında", "Diyalektik", "Mars ve Minerva") yaptı.  1578' de de aynı yerin tavanına bir şaheser olan "Venedik'in Zaferini" yaptı. Paolo Caliari Veronese, 1588' de Venedik'te öldü.

Paolo Caliari Veronese  -  Cana'nın Düğünü (1563)

HORACE VERNET (ressam)

FRANSIZ  ressam, 1789' da Paris'te doğdu. Ressam Carle'ın oğlu. Napolyon taraftarıydı, önceleri deniz manzaraları, atlar, askerî sahneler çizdi. Cezayir'e (1835) ve Rusya'ya yaptığı gezilerden sonra; egzotik, tarihî konulu ve romantik zevke uygun eserler verdi. Horace Vernet, 1863' de Paris'te öldü.

Horace Vernet  -  Jena Muharebesi

JOHANNES VERMEER (ressam)

HOLLANDALI  ressam (Delft'li Vermeer), 1632 yılında Delft'de doğdu. Hayatı hakkında kâfi bilgi yoktur. Carel Fabritius'un öğrencisi olduğu, "Caravaggio'cular"ın tesirinde kaldığı sanılır. 1653' de "ressamlar loncası"nın ustası, daha sonra başkanı oldu. Eşi Catherina Bolnes'den 11 çocuğu oldu. 

1672 tarihli bir belgeye göre; geçimini, yaptığı resimlerle ve gravür ticaretiyle uğraşarak güçlükle sağladı. Ressam, 1675' de (yaş 43) doğduğu şehirde öldü. Kısa zamanda unutuldu ve bu durum 19. yy.'ın yarısına kadar sürdü. Bu tarihten sonra eserleri büyük ilgi görmeye başladı. 

Vermeer yalnızca iki eserine imza koymuştur. Bunlar; 1665' de yaptığı "Aracı Kadın" ve 1668 tarihli "Astronom"dur.  Burjuvaların günlük yaşamlarıyla ilgili konuları, araya çeşitli semboller katarak ele aldı. Hollanda'nın geleneklerini göstermek ve havasını vermek için yaptığı "Ara Sokak" ve "Delft'ten Manzara" adlı resimleri çok önemlidir. 

Vermeer, sanatının üstünlüğü ve soyutla somutu başarılı bir şekilde bağdaştırmasıyla, günlük konuları işleyen diğer ressamlardan ayrılır. Işığı ustalıkla dağıtarak ifadeyi yoğunlaştırmayı bildi. Gök yakutu donuk maviyi, limon sarısını, nar çiçeğini, aşı boyasını, ya kıvamlı bir macun, ya ışığı yakalayan küçük fırça darbeleri ya da yarı saydam glasiler halinde vurur. "Sütçü Kadın" da bu üç tarz da kullanılmıştır.

Eserlerinde daima bir renk tonu ağır basar. "Meselâ; "Mektup Okuyan Mavili Kadın"da mavi, "İnci Kolye"de ise sarı renk tonu hâkimdir. Rembrandt'ın ışık-gölge zıtlığına karşın, Vermeer'in ışık içindeki renk değişimleri, biçimlere ayrı bir kesinlik, eşyaya duyumsal bir güzellik kazandırır. Kumaş, mücevher, tabak, çanak ve meyveleri elle dokunulacak kadar canlıdır. 

Eserlerinde, ev içi sahneleri; sembolik anlamı olan bir tablo veya bir harita, süslü bir duvar, bir masa ya da soldan ışık veren bir pencere şeklinde verilmiştir. Derinlik, nesnelerin konumuyla sağlanır ve kompozisyon salt geometrik çizgilere uygundur. Canlı olarak yalnız "insan"ı alır. Bu çoğu zaman, çevresinde boş yüzeylerin yer aldığı durgun bir kadın, bazen de bir çiftdir. Resimleri şiir dolu bir dünya oluşturur. Sakin sahnelerinde birtakım gizli mânâlar sezilir. 

Bazı eserleri :  "Ara Sokak", "Sütçü Kadın", "Mektup Okuyan Mavili Kadın", "Aşk Mektubu", "Şövalye ile Genç Kız", "İnci Kolye", "Konser", "Şarap Kadehi Tutan Genç Kadın", "Aracı Kadın", "Kadın ve Mektup", "İsa", "Marta'nın Evinde", "Coğrafyacı", "Diana ile Su Perileri", "Delft'ten Manzara", "Türbanlı Genç Kız", "Virjinal Başında Duran Kadın", "Virjinal'de Oturan Kadın", "Piyano Başındaki Çift", "Dantelacı Kadın", "Penceredeki Kadın", "Flüt Çalan Kadın", "İman Alegorisi", "Resim Alegorisi", "İnci Tartan Kadın", "Kırmızı Şapkalı Kadın". 

Johannes Vermeer  -  Dantelacı Kadın

HENDRİK FRANS VERBRUGGEN (heykeltraş)

FLAMAN  heykeltraş, 1654 yılında Anvers'de doğdu. Heykeltraş Pieter Verbruggen'in oğlu. Meşe ağacından heykellerle süslü, barok tarzı "vaiz kürsüleri", "günah çıkarma hücreleri" yaptı. En önemli eseri; Saints-Michel-et-Gudule kilisesi piskoposluk kürsüsüdür. Hendrik Frans Verbruggen, 1724 yılında Anvers'de öldü.

Hendrik Frans Verbruggen
  Saints-Michel-et-Gudule kilisesi piskoposluk kürsüsü

VENEDİK OKULU (resim, heykel, mimarî)

RESİMDE VENEDİK OKULU :

Venedik, resim tarihine 14. yy' da girmiştir denilebilir. Bundan evvel Venedik sanatçıları hep Bizans'ın tesirindeydi. Bizans geleneği, 1321 - 1358  yılları arasında resim yapan Paolo Veneziano'nun çıkış noktasıdır. Oğulları; Marco, Luca ve özellikle bir müddet Bologna'da oturan Lorenzo'nun eserlerinde gotik sanat ağır basar. 

1430' dan sonra, Mantegna'nın, Ucello'nun, Filippo Lippi'nin ve Castagno'nun tesiriyle yeni üslûplar gelişti. Oymacılara ve kuyumculara özgü bu çalışma metodu, C. Crivelli'nin eserinde tam mânâsıyla belirir. Mantegna'nın, Bellini'ler üstünde büyük etkisi oldu.

Giorgione, eserin renk birliğini ışığın mekânda dağılımıyla sağladı ve bu üslûpla yoğun bir şiire vardı. İhtiyar Palma ile Sebastiano del Piompo'nun eserleri, bazı küçük ayrılıklar bir yana, doğrudan doğruya Giorgione'nin sanatından çıkar. Bu sanatın en olgun örneği ise Tiziano'nun eserlerindedir.

Venedik'de, Tintoretto, Michelangelo'nun etkisiyle büsbütün artan ve göz kamaştırıcı ışık oyunlarıyla coşan, son derece çapraşık ve ince bir üslûp geliştirdi. Veronese, süslemeci, dengeli ve eşsiz bir saydamlığa yöneldi.

HEYKELDE VENEDİK OKULU :

Venedik okulu
"kasım ve aralık çalışmaları"
(13 ve 14. yy.)

Mimarîye sıkı sıkıya bağlı olan heykeltraşlık, her şeyden evvel süslemeci maksatlar güdüyordu. Venedik Cumhuriyeti gemilerinin getirdiği yağma eşyalar, yerli zanaatçılara örnek oldu. Bizans etkisi, daha sonraki yüzyıllarda, özellikle süsleme kabartmalarında görüldü. Roma üslûbu ise, 14. yy.'ın başlarında, San Marco'nun büyük kapısındaki; "Meslekler", "Erdemler", "Aylar" adlı panolarla kendini kabul ettirdi.

Nino Pisano'nun 1368' e doğru Venedik'e gelişi, yerli heykeltraşların gotik üslûbun inceliklerini kavramalarına imkân verdi (San Zanipolo'da Marco Gornaro'nun mezarı). İacobello'nun ve Pierpaolo Dalle Masegne'nin (San Marco'daki dinî eserler) çalışmalarında yeni bir heykeltraşlık anlayışı gelişti. 

Matteo Raverti gibi Lombardiyalılar, Lamberti gibi Toscanalılar, Venedik dukalarının saraylarında çalışmaya başladılar. Bu sanatçıların etkisiyle Venedik atölyeleri hareketlendi. Bu atölyelerin en mühimleri; Giovanni ile Bartolomeo Bon'un atölyeleridir.  

Andrea Bregno'nun sanatı Antonio Rizzo ile devam etti (dukalar sarayında "Adem ile Havva" heykelleri) ile devam etti. Pietro Lombardo, büyük ölçüde Donatello'nun etkisinde kaldı. Pietro Lombardo'nun oğulları Antonio ve Tullio, verimli ve ince bir süsleme üslûbunu geliştirdiler. Tullio Lombardo, özellikle Yunan ve Roma sanatına yöneldi. 

16. yy.'ın ikinci yarısında İ. Sansovino ağır basar. Sansovino'nun Roma'da tatbik ettiği zarif üslûp, sanatçının Venedik'e yerleşmesiyle güçlü bir şekilde canlandı. Venedik'te barok heykeltraşlığı ikinci derecede ustalar temsil eder. 1650' den sonra ortaya çıkan yenilik; Flaman G. Le Court (Santa Maria della Salute'nin mihrabı) veya Alman Melchior Bartel gibi yabancılardan gelir. 

Cabianca ve Corradini'nin eserleri, yeni klâsik üslûbun habercileri sayılabilir. Bu üslûbun en büyük temsilcisi Venedikli Antonio Canova'dır.

DİEGO RODRİGUEZ DE SİLVA VELAZQUEZ (ressam)

İSPANYOL  ressam, 1599 yılında Sevilla'da doğdu. 1613' den sonra F. Pacheco'nun öğrencisi oldu. F. Herrera el Viejo ile de çalıştığı sanılır. 1619' da Pacheco'nun kızıyla evlendi. İlk dönemi olan Sevilla döneminde, Andalucialı ustalarınkine benzeyen pek çok tablo yaptı (natürmortlar, portreler, günlük hayattan sahneler, dinî tablolar).

Ribera'nın eserleriyle Sevilla'yı etkileyen "karanlıkçılık"ın tesirinde kalan genç ressam; çevre çizgilerinin yumuşatılması, renk zenginliği ve şahsî havasıyla yavaş yavaş karşılaştığı meselelere hâkim olmaya başladı. 1622-23' de Madrid'de Olivares dükünün himayesine girdi ve bir portresini yaptı. 

Bu portreyi beğenen kral 4. Felipe de bir portresini ısmarladı ve 1623' de Velazquez'i "pintor de camara" tayin etti. Kraliyet sarayına yerleşen ressam; kralın, ailesinin ve saray erkânının portrelerini çizdi. 

1627' de ilk büyük tarihî kompozisyonu olan "Magrıplılar'ın Kovulması"nı (kaybolmuştur) ve mitolojiden bir sahne olan "İçki İçenler"i yaptı. Yarı gölgeyi yavaş yavaş terkederek grileri artırdı. 

1628' de diplomatik bir vazifeyle Madrid'e gelen Rubens'in tavsiyesiyle İtalya'ya gittiği sanılır (1629-31). Cenova, Venedik, Ferrara, Napoli (orada Ribera ile karşılaştı) ve Roma'yı ziyaret etti. Roma'da "Vulcanus'un Demirhanesi" ile "Yusuf'un Cübbesi"ni çizdi.

Bu seyahatten dönünce; dinî tablolar, portreler yaptı. 1652' de, kral evinin süslenmesi ve düzenlenmesi görevine (aposentador) tayin edildi. 4. Felipe'nin yaşlılık ve aile yakınlarının portrelerini ve üç şaheserini (Aynalı Venüs; Las Meninas; Yün Eğiren Kızlar) yaptı. 

Açık ve nüanslı bir renkçi olan Velazquez, basit yollarla aydınlığı ve uzaklığı belirtmekte son derece ustadır ve modern sanatın, özellikle "empresyonist" okulun öncülerinden biri sayılır. Velazquez, 1660' da Madrid'de öldü. 

Velazquez  -  Vulcanus'un Demirhanesi

VLADİMİR YOSİFOVİÇ VEKSLER (fizikçi)

RUS  fizikçi, 1907 yılında Jitomir'de (Ukrayna) doğdu. Moskova nükleer araştırmalar enstitüsü profesörü oldu. Kozmik ışınlar ve (X) ışınları uzmanıydı. Özellikle yüksek enerji üretimi üstünde incelemeler yaptı. Parçacık hızlandırıcıları üzerine yaptığı bir incelemeden sonra, Mc Millan ve Oliphant ile aynı zamanda "senkrotron" ilkesini ortaya koydu. 

Elektron hızlandırıcı olan "mikrotron"u buldu. Üretim kapasitesi  10 Be V'luk Dubno "senkrofazotron"u onun yönetimi altında yapıldı ve geliştirildi. 

1959' da Lenin ödülünü, 1963' de Amerika'da Atom Barış ödülünü aldı. Vladimir Yosifoviç Veksler, 1966' da Moskova'da öldü.

GİORGİO VASARİ (ressam)

İTALYAN  ressam, mimar ve yazar, 1511 yılında Arezzo'da doğdu. Floransa'da, Michelangelo ve Andrea del Sarto ile tanıştı. Roma'da Vatikan'ın bir salonu için "3. Paulus'un Hayatından Sahneler"i çizdi. Floransa'da Uffizi sarayını bitirdi ve Palazzo Vecchio'nun duvarlarını fresklerle süsledi.

1571' de Roma'da Vatikan'ın kraliyet salonunda "İnebahtı Şavaşı"nı ve 1572' de "Saint-Barthélemy'den Sahneler"i (3 tane) çizdi. "En İyi Ressam, Heykeltraş ve Mimarların Hayatı" adlı bir eser yazdı. Giorgio Vasari, 1574' de Floransa'da öldü.

Giorgio Vasari  -  Otoportre

VİCTOR VASARELY (ressam)

MACAR  asıllı ressam ve nazariyeci, 1908 yılında Pecs'de doğdu. 1928-29 yıllarında Budapeşte'de Mühely akademisinde okudu. 1930' da Paris'e yerleşti. Reklamcılık ve dekorasyon alanlarında grafik eserler verdi. 1935-44 yılları arasında ilk şahsî plastik kompozisyonunu yaptı (Zebralar Dizisi).

1947' de geometrik eğilimli bir soyutlamaya yöneldi (kristal devri - 1948-55)). Kısa sürede, gerek çeşitli bildiri ve önsözlerde açıkladığı estetik ve sosyoloji meselelerine dönük düşüncesiyle, gerek eserleriyle modern sanatın başlıca temsilcisi oldu. 

Eserlerinde, şekillerin çok değerli kinetik bir yapı yararına yavaş yavaş çözüldüğü arı bir plastiği gerçekleştirmeye çalışır (Derin Kinetik Eserler -  1954-60). Vasarely, halıcılık ve mimarlık alanında da önemli teşebbüslere girişti (Caracas üniversite sitesi - 1954). 1965' de iki yılda bir verilen São Paulo ödülünü kazandı.

1970' de "Didaktik Müze" adlı eseri Gordes şatosuna konuldu. 1976' da mimarî etkinliğe adanmış "Vasarely Vakfı " açıldı. Victor Vasarely, 1997' de Paris'te öldü.

Victor Vasarely  -  Triond  (1973)

JEAN VARİN (heykeltraş)

FLAMAN  asıllı heykeltraş ve madalyacı, 1604' de Liége'de doğdu. Paris'e yerleşince; ayar damgaları ve paralar genel denetimcisi oldu. 13. Louis, Richelieu, İsveç kraliçesi Kristina, Mazarin, Colbert, Conti gibi birçok kişinin madalyasını yaptı.

Başlıca heykelleri arasında; 14. Louis'nin Roma imparatoru kıyafetindeki heykeli, Richelieu ve 13. Louis'nin büstleri sayılabilir. Jean Varin, 1672' de Paris'te öldü.

Jean Varin  -  Richelieu'nün büstü

BERNARD VAN ORLEY (ressam)

FLAMAN  ressam, 1488' e doğru Brüksel'de doğdu. 1515' de Furnes için bir mihrap arkalığı ve Danimarka kralı için, Güzel Philippe'nin 6 çocuğunun portresini yapma siparişi aldı. 1518' de Avusturyalı Margherita'nın, 1532' de Macaristan kraliçesi Marika'nın hizmetine girdi. 

Vasat bir ressam, fakat meraklı, yaratıcı, modern düşünceli olan Van Orley, 16. yy. ilk yarısındaki Brüksel resmine hâkim oldu ve özellikle gravür sayesinde tanıdığı İtalyan sanatına yöneltti. Dinî tabloları, özellikle "Eyyub'un Geçirdiği Felâketler (1521)", "Son Yargı (1525)", Raffaello ve Michelangelo'dan taklit ettiği şatafatlı eserlerdir. 

Van Orley'in gerçek değeri büyük bir süslemeci olmasından gelir. Sainte-Gudule vitrayları da onun eseridir. Özellikle kendisini, 1518' den önce Raffaello'nun "Havarilerin Eylemleri" adlı İncil ilâvesinin dokunmasına nezaret etmekle görevlendiren Brükselli perdahçılar hesabına çalıştı. Bernard van Orley, 1541' de Brüksel'de öldü. 

Şaheseri; 1521-30 yılları arasında yaptığı "Maximillian'ın Avları" adlı 12 parçalık duvar kaplamasıdır. Başlıca tabloları: "Son Yargı", "G. Zelle", "Eyyub'un Geçirdiği Felâketler", "Avusturyalı Margherita", "Kutsal Aile (2 ayrı tablo)". 

Bernard van Orley  -  Maximillian'ın Avları

ADRİAEN VAN OSTADE (ressam)

HOLLANDALI  ressam ve gravürcü, 1610 yılında Haarlem'de doğdu. 1634' de Haarlem gild'ine girdi ve 1662' de başkan oldu. "Bir Aileden Portreler" adlı iki resim bıraktı, fakat özellikle günlük konuların ressamı olarak ün kazandı. 

Biçim ve konu bakımından Brouwer'den, renk, ışık ve gölge oyunları bakımından ise Rembrandt'tan yararlandı. 1640-65 arası, kahveleri ve kabareleri canlandıran mizah dolu resimler yaptı. "Kabare", "Handa Köylüler", "Öğretmen", "Atelye" adlı tabloları, üslûbu konusunda fikir verir. 

1665' den sonra, gerek Jan Steen ile rekabet etmek gerek yeni zevklere uymak için paletini ışıklandırmakla beraber, çok inceltilmiş boyalarla, gerçeğe uygun motifler çizdi. Bu dönemin en ilginç eseri "Köy Kemancısı"dır. Kardeşi İsaac'da ressam olan Adriaen van Ostade, 1684' de Haarlem'de öldü.

Adriaen van Ostade  -  Köy Kemancısı

LOUİS MİCHEL VAN LOO (ressam)

FRANSIZ  ressam (İspanyalı van Loo), 1707 yılında Toulon'da doğdu. Jean-Baptiste van Loo'nun büyük oğlu. 1725' de Akademi büyük ödülünü aldı. 1727-32 yılları arasında Roma'da yaşadı ve portreci olarak isim yaptı. İspanya kralı 5. Felipe'nin baş ressamı oldu. Meslek hayatının ikinci kısmını Paris'te geçiren ressam 1771' de Paris'te öldü.

Bazı eserleri :  "15. Louis Kral Kıyafetiyle", "Cochin", "Choiseul Kardinali", "Diderot".

Louis Michel van Loo  -  Diderot

VANİLYA (bitki)

VANİLYA,  salepgillerden hafif kokulu bir bitkidir (vanilla). Bu bitkinin Amerika, Afrika ve Asya'da yetişen birçok çeşidi vardır. Özellikle ikisi meyvaları için yetiştirilir, (vanilla fragrans ve vanilla pompona). Keskin kokulu olan vanilla pompona türü ise en çok Guadeloupe'da yetiştirilir. 

Vanilya; etli, yeşil, silindir saplı sarılgan bir bitkidir. Yaprakların tam karşılarından çıkan tutucu uzantılarla destek alarak tutunur. Salkım halindeki çiçekleri, sapta bürgülerin dibinden çıkar. Kapsül şeklindeki meyvesinin belirli belirsiz üç yüzü vardır. 15-25 cm uzunlukta ve serçe parmak kalınlığındadır. 

Vanilyanın ana yurdu Meksika'dır. Normal gelişimi için sıcak ve nemli iklim ister. Çiçekleri çabuk dökülür ve salep kokusunu andırır. Vanilyaya özel kokusunu veren madde "vanilin"dir. Bunun yanısıra "piperonal" denilen bir madde daha vardır. 

İspanyollar, vanilyayı Meksika'da çikolataya katılan bir bahar olarak gördüler ve Avrupa'ya getirdiler. Vanilya; tatlı, pasta, çikolata yapımında kullanılır ve beyaz alkolle konyak ve rom yapımında kullanılan maddeler arasına katılır. Vanilya likörü ise; vanilya badıçlarının alkolde bekletilmesiyle elde edilir.

VİNCENT VAN GOGH (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1853 yılında Hollanda Brabant'ı, Groot Zundert'de doğdu. Bir rahibin oğlu, fakat zengin tablo tacirlerinin yeğeniydi. 1869' da Paris'in Goupil galerisi tarafından La Haye'de açılan şubeye satıcı olarak girdi. Buradan galerinin Brüksel, sonra da Londra şubesine nakledildi.

İlk evlilik talebi reddedilince, ruhî bunalım geçirdi. Yerinin değiştirilmesini istedi ve 1875' de Paris'e yerleşti. İşinden ayrıldı. 1876' da Ramsgate'e giderek özel bir öğretim kurumunda çalıştı. 1877' de Dordrecht'te bir kitabevine girdi. Babası gibi rahip olmayı aklına koyduğu için düzenli bir çalışma gösteremedi.

Brüksel'de bir rahip okuluna giren Van Gogh, Borinage'a gönderildi. Orada kendisine çok acı veren bir olaya şahit oldu. Maden işçilerinin sefaletini gördü ve onlar için varını yoğunu harcadı. Gerçekle teması, ona Tanrı inancını kaybettirmişti. Bu umutsuzluk günlerini Belçika'nın güneyi ve Fransa'nın kuzeyini yaya dolaşarak ve resim çizerek geçirdi. Sıkıntılı ve yalnızdı, bitkin düşmüştü.

MAERTEN VAN HEEMSKERCK (ressam)

HOLLANDALI  ressam ve gravürcü, 1498 yılında Heemskerk, Alkmaar'da doğdu. Jan van Scorel'in öğrencisiydi. Michelangelo'nun hayranıydı. 1532-36 yılları arası Roma'da kaldı. Yağlıboya, halı taslakları, vitraylar, gravürler ve ölçekli resimler gibi bütün teknikleri tatbik etti. Maerten van Heemskerck, 1574' de Haarlem'de öldü.

Maerten van Heemskerck  -  Erkek portresi

VAN DER WEYDEN (ressam)

FLAMAN  ressam (Rogier de la Pasture), 15. yüzyıl başlarında Tournai'de doğdu. Zengin bir burjuva ailesinden gelen sanatçı önce Flémalle Ustası'nın yanına çırak girdi. 1432' de Brüksel'e yerleşti. 1435' de şehrin resmî ressamı oldu ve aslı kaybolan fakat halıya işlenen kopyalarıyla bilinen "Trajan'ın Adaleti" adlı iki pano yaptı.

1450' de İtalya'ya gitti, Roma'da, Floransa'da kaldı. Bir müddet Ferrara'da Leonel d'Este için çalıştı. Cosimo Tura ve Francesco Cossa gibi İtalyan ressamlarını etkiledi. Yurduna döndükten sonra da İtalya ile ilişkisini kesmedi.

Herhangi bir tabloyu Weyden'e kesinlikle mal etmemizi sağlayabilecek bir tarih, bir imza veya sağlam bir belge yoktur. "Miraflores Mihrap Arkalığı", "Çarmıhtan İndiriliş ve Çarmıha Geriliş", "Braque Triptiği", "Méliaduse d'Este"nin portresi gibi gerçekliği akla uyan eserlerden hareket eden sanat tarihçileri, ressama ait olan eserlerin listesini hazırlamak için çok çaba sarfetmişlerdir.

Weyden'in üslûbunu, birbirini tamamlayan şu iki özelliğinden tanımak mümkündür; "coşkunluk" ve "şefkat". Weyden, Tanrı'nın yarattığı dünyaya hayran bir hümanist olmaması, ışığın ortaya çıkardığı görünüşlere bağlı kalmaması bakımından, Flémalle Ustası'ndan da Van Eyck'den de ayrılır. 

Kesin çizgilerle, beyazların ve mor-grilerin ağır bastığı, kalın fakat açık renkli boya tabakalarıyla çalışmıştır. Portrelerinde, şahsın psikolojisini yansıtmayı bilmiştir. Yüzyılın bütün sanatçılarını etkileyen Van der Weyden, 1464' de Brüksel'de öldü.

Van der Weyden  -  Çocuklu Meryem

HUBERT VAN EYCK (ressam)

FLAMAN  ressam, 1370 yılına doğru Maaseik'de (?) doğdu. Eserlerini kardeşi Jan van Eyck'in eserlerinden ayırt etmek zordur. "Kuzunun tapınması" çokkanatlısına Hubert'in başladığı sanılır. Flaman okulunun kurucusu sayılan ressamın yaşayıp yaşamadığı konusunda tartışma vardır. 1426 yılına doğru Gand'da (?) öldü.

Hubert van Eyck  -  Saint-Baron
mihrap arkalığı (bütün)

Hubert van Eyck  -  Saint-Baron mihrap arkalığı (detay)
          "Agneau Mystigue"

ANTOON VAN DİJCK (ressam)

FLAMAN  ressam (Anthony van Dyck), 1599 yılında Anvers'de doğdu. Anvers'li bir tacirin oğluydu. Meslek hayatı kısa fakat göz kamaştırıcıdır. Prenslerin ve kralların gözdesiydi. İngiliz portre okulunu kurdu ve bir renge adını verdi: "Van Dijck kahverengisi". 

1609-12 yılları arası Van Balen'in yanında çıraklık yaptı. "İhtiyar" adlı bir resmi 1613 tarihini taşır. Jordaens ve Rubens ile çalıştı, 1618' de usta oldu. 1620' de koleksiyoncu Howard tarafından İngiliz sarayına sokuldu ve Howard'ın sayesinde Venedik resmini tanıdı.

1622-27 arası İtalya'da oturdu. Roma'da kardinal Bentivoglio'nun misafiri oldu, sonra Cenova'ya yerleşti ve özellikle portreler çizdi. 1627-30 arası Anvers'de kiliseler için çalıştı ve portreler yaptı. 1630' da Paris'e gitti, meşhur kemerlerin gravürlerini yaptı (Van Dijck'in ikonografyası).

1632' de 1. Charles ona "şövalye" ünvanını verdi, lutuflara ve paraya boğdu. Van Dijck, o tarihten sonra İngiliz soylularının resimlerini çizdi ve kır evinde lüks bir hayat geçirdi.

Sanatçı, önceleri Caravaggio ile Jordaens'in etkisi arasında kararsız kaldıktan sonra, yaygın fırça vuruşunu ve parlak renklerini benimsediği Rubens'in üslûbuna kendini kaptırdı fakat bu üslûbu kendi mizacına uydurdu. Rubens gibi, edebî ve mitolojik konuları işledi.

KEES VAN DONGEN (ressam)

HOLLANDA asıllı ressam, 1877 yılında Rotterdam, Delfshaven'de doğdu. Rotterdam Güzel Sanatlar akademisinde öğrenim gördükten sonra, 1899' da Paris'e yerleşti. Geçinmek için meydanlarda yaptığı portreleri çok ucuz fiyatlara sattı ve gazetelere resimler çizdi.

Daha sonra, "yeni-izlenimciler"in, "nabiler"in ve özellikle Toulouse-Lautrec'in etkisinde yağlıboya çalışmalarına başladı. 1904' de, "Bağımsızlar Salonu" ve "Sonbahar Salonu"nda toplu sergilere katıldı. Aynı yıl, Ambroise Vollard galerisinde ilk şahsî sergisini açtı. 

1905' de "Fovlar" grubuna katıldı. İtalya, İspanya ve Fas'ı dolaştıktan sonra, özellikle Paris yüksek sosyetesinin zarif kadınlarını gösteren soyutlamalı bir üslûba yöneldi: "Anna de Noailles", "Edmonde Guy", "Boni de Castellane". Ayrıca, Proust'un eserlerini (1947) ve "Binbir Gece Masalları"nı (1955) resimledi. Kees Van Dongen, 1967' de Monaco'da öldü. 

Kees van Dongen  -  Montparnasse Blues

ADRİAEN PİETERSZ VAN DE VENNE (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1589 yılında Delft'de doğdu. Şair Jacop Cats'in dostuydu. Anvers'de Kadife Bruegel'in yanında yetişti. 1614 - 1625 arası Middelburg'da, sonra La Haye'de yaşadı. Orange ailesiyle Danimarka prenslerinin resmî ressamı oldu. 

Tahta üzerine yapılmış küçük ebatlı, eşya ve şahıslarla dopdolu tabloları, konuları (mevsimler, peyzajlar) ve minyatürcü üslûplarıyla Kadife Bruegel'inkilere benzer. Ressam, Orange ailesi ve Birleşik Eyaletlerin bağımsızlığıyla ilgili tarihî konuları da işlemiştir. Van de Venne, 1662' de La Haye'de öldü.

Adriaen Pietersz van de Venne

WİLLEM VAN DE VELDE [Küçük] (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1633 yılında Leiden'de doğdu. Büyük Willem'in oğlu ve öğrencisi. Kardeşi Adriaan ile beraber 2. Charles'ın sarayına gitmek için 1673' de Hollanda'dan ayrıldı. Hollanda'nın en iyi deniz ressamlarından biridir. Küçük Willem, 1707' de Greenwich'de öldü. 

Bazı eserleri : "Solibay Savaşı", "Kurumlar Savaşı", "Sakin Sular", "Fırtınalar".

Willem van de Velde [Küçük]  -  Sakin Sular

WİLLEM VAN DE VELDE [Büyük] (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1611 yılında Leiden'de doğdu. Ressam Esaias'ın kardeşidir. Tüyle çizilmiş deniz savaşları resimlerinde ustalaştı. Sanatçı, 1693' de Greenwich'de öldü. 

Bazı eserleri : "11-14 Haziran 1666 Deniz Savaşı", "Gemileriyle Deniz Kuvvetleri".

Willem van de Velde [Büyük]  -  11-14 Haziran 1666 Deniz Savaşı

ESAİAS VAN DE VELDE (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1591 yılına doğru Amsterdam'da doğdu. 1610-18 arasında Haarlem'de çalıştı, sonra La Haye'de Orange sarayının ressamı oldu. Haarlem ile Leiden'e yaptığı kısa yolculuklar dışında ölene kadar orada yaşadı. 

Van Goyen'in öğretmeni oldu. Tabiatı dikkatle gözlemleyen bir sanatçıdır. Işığın etkileri ve yansımalar aracılığıyla, atmosferin şiir dolu görünüşünü eksiksiz vermeye çalıştı. Köy, ırmak veya kumul manzaraları yaptı. 

En güzel tabloları şunlardır: "Kar Partisi", "Le Bac", "Kumullar", "Öğle Yemeği", "Orman Manzarası", "Zierikzee Peyzajı". 

Esaias van de Velde, 1630' da (yaş 39 civarı) La Haye'de öldü.

Esaias van de Velde  -  Le Bac

HENRY VAN DE VELDE (ressam)

BELÇİKALI  mimar, süslemeci ve ressam, 1863 yılında Anvers'de doğdu. Önce Julian akademisinde, sonra Paris'te Carolus-Duran'ın yanında yetişti. 1890' dan sonra kendini sanata verdi. Almanya'da villalar, özellikle Essen'de Folkwang müzesinin iç süslemelerini (1898-1902), Köln'de Werkbund tiyatrosunu yaptı (1914).

Weimar büyük dükünün sanat danışmanı oldu ve Süsleme Sanatları okuluna profesör tayin edildi. Sonra İsviçre ve Hollanda'da kaldı. Belçika'ya dönünce Gand Üniversitesinde ders verdi ve 1938' e kadar École de la Cambre'ı yönetti. Gand üniversitesi kütüphanesini, Kröller-Müller müzesini inşa ettirdi. 

H. van de Velde, zanaatçılara; sayısız mobilya, seramik, kuyumculuk işleri, kumaş, elbise, cilt örnekleri yaptırmıştır. Modernsi akımın başlıca öncülerinden biri sayılır. "Pages de Dodrive (Öğreti Üstüne) - 1942" adlı bir eseri vardır. Sanatçı, 1957' de Zürih'de öldü.

Henry van de Velde  -  Meleklerin Gece Toplantısı  (1893)

AERT VAN DER NEER (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1603 yılında Gorinchem'de doğdu. 17. yüzyılın en iyi peyzajcılarından biri kabul edilir. Daha çok güneşin batışını, mehtabı ve yangınları resimlemiştir. Sanatçı, 1677' de Amsterdam'da öldü.

Aert Van Der Neer  -  Ay Işığı

CORNEİLLE VAN CLEVE (heykeltraş)

FRANSIZ  heykeltraş, 1645 yılında Paris'te doğdu. Michel Anguier'nin öğrencisiydi. 1671' de Roma ödülünü aldı. Fransa'ya döndükten (1677) sonra Akademi'ye girdi ve şehir bahçeleri için çalıştı; ("Bir Kurdu Yere Seren Aslan", "Su Dolabı", "Loire ve Loiret"). Corneille Van Cleve, 1732' de Paris'te öldü.

Corneille Van Cleve  -  Bir Kurdu Yere Seren Aslan

HUGO VAN DER GOES (ressam)

FLAMAN  ressam, 1440 yılına doğru Gand'da (?) doğdu. Van Wassenhov'un arkadaşıydı. Brugge ve Gand'daki dekorasyon çalışmalarından dolayı 15. yüzyıl sonu arşivlerinde çokca ismi geçer. 1475' de Auderghem'de, Roode Kloster manastırına girdi ve orada büyük bir coşkuyla çalıştı.

Köln'e yaptığı bir geziden döndükten sonra ruh sağlığı bozuldu (1481) ve bundan sonra ancak aklî dengesinin yerinde olduğu zamanlarda resim yapabildi. Eserleri, sıkıntılı bir ruhun ifadesidir. Çok yoğun tonlar, özellikle kırmızı ve mavilerden meydana gelen gölge ve ışık kontrastlarıyla büyük panolar çizdi. Hugo Van Der Goes, 1482' de (yaş 42 civarı), Auderghem'de öldü.

Ressamın şaheseri; Medici'lerin Brugge'deki temsilcisi Tommaso Portinari için yaptığı "Çoban Kralların Tapınması" adlı büyük triptiktir. Sanatçının gücü; "Meryem'in Ölümü", "Azize Anna'nın Ailesi", "Çobanların Tapınması", "Kâhin Kralların Tapınması" (2 tane), "İsa'nın Haça Gerildiği Tepe" gibi eserlerinde görülür.

Hugo Van Der Goes  -  Çobanların tapınması (1476' ya doğru)

JOOS VAN CLEVE (ressam)

FLAMAN  ressam (Joos Van Der Beke), 1485 yılına doğru Kleve'de doğdu. Uzun süre "Meryem'in Ölümü" tablosunun ressamı olarak kabul edildi. "Maniyerizmi" benimsedi. Büyük İtalyan ustalarının (Leonardo da Vinci, Luini, Raffaello) sanatını yorumladı : "Meryem'in Ölümü", "Çarmıhtan İndirilmiş İsa", "Kutsal Aile ve Çocukla Meryem".

Birkaç yıl Fransa sarayında yaşadı. Başlıca portreleri : "François I", "Maximilian", "Henry VIII", "Avusturyalı Elenora".

Joos Van Cleve, 1540' da Anvers'de öldü.

Joos Van Cleve  -  Meryem'in Ölümü

WİLLEM VAN AELST (ressam)

HOLLANDALI  ressam, 1627 yılına doğru Delft'de doğdu. Marseus Van Schrieck'in öğrencisiydi. Fransa'da (1645-49) ve İtalya'da kaldı. Meyve, kuş, çiçek natürmortları yaptı. Willem Van Aelst, 1683' e doğru Amsterdam'da öldü.

Willem Van Aelst  -  Üzüm ve Şeftaliler

FÉLİX VALLOTTON (ressam)

İSVİÇRE  asıllı ressam, 1865 yılında Lozan'da doğdu. 17 yaşında Paris'e giderek Julian akademisine devam etti. İlk eseri: "Bay Ursenbach'ın Portresi"ni 1885 Salonu'nda sergiledi. Avusturya ve İtalya'ya yaptığı bazı gezilerden sonra, 1900' de Fransa vatandaşı oldu. 

Ağaç üzerine gravürleri (Remy de Gourmont'un, "Livres des Masques"ı için yapılmış kazı işi sembolist portreler - 1896) ve "Revue Blanche", "Rire", "Courrier Français" dergilerindeki çalışmalarıyla kendini tanıttı. Resimde; gerçekçi bir üslûbu, kesin çizgileri ve donuk renkleri benimsedi.

Bu yanlarıyla, bağlı olduğu "Nabiler" grubuna (özellikle Vuillard'a) yakındır. Félix Vallotton, 1925' de Paris'de öldü.

Başlıca eserleri : 2 adet "Kendi Resmi", "Châtelet'de Üçüncü Galeri", "Ev İçi", "Taranan Kadın", "Nü", "Kırmızı Elbiseli Romanyalı Kadın", "Kırmızı Damlı Ev".

Félix Vallotton - Kırmızı Elbiseli Romanyalı Kadın

JEAN DE BOULLONGNE (ressam)

FRANSIZ  ressam (le Valentin), 1594 yılında Coulommiers'de doğdu. Simon Vouet'nin atölyesinde yetişti. İtalya'ya giderek orada Nicolas Poussin ile dostluk kurdu. Bu dostluğun etkisi "Din Kurbanı ve Aziz Martiniaus" adlı eserinde görülür. 

Kesin olarak Roma'ya yerleşince, "Caravaggio'culuğa" yöneldi. Eserlerinin çoğunu 14. Louis'nin Versailles'daki odasına yerleştirmesine rağmen, Fransa'da hiç etkili olamadı. Sanatçı, 1632' de (yaş 38) Roma'da öldü.

Başlıca eserleri : "Süleyman'ın Yargılaması", "Falcı Kadın", "Çalgı Çalan Askerler", "Hilekâr".

Jean de Boullongne (le Valentin)  -  Falcı Kadın

JUAN DE VALDES LEAL (ressam)

İSPANYOL  ressam, 1622 yılında Sevilla'da doğdu. Portekizli bir kuyumcunun oğludur. Cordoba'da, Antonio del Castillo'nun öğrencisiydi. 1656' da Sevilla'ya yerleşti ve 1663-66 arası akademiye başkanlık etti. Şiddetli tartışmalardan sonra bu görevden ayrıldı.

Cordoba, Madrid ve Sevilla'da yaşadı. "İki Ceset" ve "İnsanın Boşluğunu Belirten Sembollerle Kuşatılmış Ölüm" adlı tabloları, karanlık İspanyol natüralizminin çok iyi örnekleridir. 

Diğer bazı eserleri :  "Cellâtları Tarafından Kırbaçlanan İsa", "Aziz İldefonso Meryem'den Mucizeli Kaftanı Alırken", "Çarmıhın Yüceltilmesi", "Bir Manastıra Magrıplılar'ın Saldırısı".

Juan de Valdes Leal, 1690' da Sevilla'da öldü.

Juan de Valdes Leal  -  İn İctu Oculi  (1670-72)

MARİE CLÉMENTİNE VALADON (ressam)

FRANSIZ  kadın ressam (Suzanne Valadon), 1867 yılında Bessines-sur-Gartempe'da doğdu. Çok genç yaşta Paris'e gitti, sirk akrobatı oldu, bir kazadan sonra profesyonel modelliğe başladı. Toulouse-Lautrec, Degas ve Renoir için poz verdi. Seanslar arasında boş durmaz, vaktini resim yaparak geçirirdi.

Çizgisinin sağlamlığı, Degas'nın ilgisini çekti. Onun teşvikiyle 1894' de, Millî Güzel Sanatlar Dergisi salonunda sergi açtırdı. Annesi ve oğlu (Maurice Utrillo) ile Montmartre'da zor bir hayat sürdü. Sonra Paul Moussis adlı zengin bir tacirle evlendi. 

Degas'nın tavsiyelerini dinleyerek resim yapmaya devam etti. Başlangıçta, Gauguin'inkine benzeyen sanatı çok erkekçedir. 1909' da eşinden ayrıldı, ressam André Utter ile evlendi ve Montmartre'a yerleşti. Burada, oğlu Utrillo ile beraber düzensiz bir hayat sürdü.

Resimde bütün türleri hayret verici bir ustalıkla deneyerek birçok eser (nüler, natürmortlar, manzaralar) veren Marie Clémentine Valadon, 1938' de Paris'te öldü.

Marie Clémentine Valadon  -  Utrillo ve Büyükannesi

OTTO VAN VEEN (ressam)

FLAMAN  ressam (Vaenius), 1556 yılında Leiden'de doğdu. Liège'de Lampsonius'un atölyesine devam etti. İtalya'yı gezdi, Anvers'de bulundu (1594) ve Brüksel'e (1612) yerleşti. Alessandro Farnese'nin hizmetinde çalıştı. 1596' dan 1600' e kadar Rubens'e öğretmenlik yaptı.

17. yy. sonlarında, Hollanda akademisinde moda olan; İtalyan üslûbundan Rubens çağına geçişi sağladı. Otto Van Veen, 1629' da Brüksel'de öldü.

Otto Van Veen (Vaenius)  -  Sanatçı ve Ailesi